Soms zit de knoop wat dichterbij.
Je kunt behoorlijk goed zijn in je werk en toch ergens op vastlopen. Een keuze die je blijft uitstellen. Een rol die niet meer lekker zit. Gedoe met iemand dat meer met je doet dan je zou willen. Of gewoon het gevoel dat je harder werkt, terwijl je niet zeker weet of je nog de goede kant op loopt.
Dan helpt het soms als iemand even met je meekijkt. Niet om te vertellen wat je moet doen. Wel om samen uit te zoeken waar je eigenlijk tegenaan loopt.
Persoonlijk leiderschap klinkt groter dan het is. Voor mij begint het niet met een leiderschapsmodel. Het begint met durven kijken naar je eigen aandeel: naar wat je belangrijk vindt, wat je doet als het spannend wordt, waar je jezelf tegenhoudt en welke patronen je misschien allang kent maar toch blijft herhalen. Niet om overal de schuld bij jezelf neer te leggen. Wel omdat daar meestal de meeste invloed zit.
Geen standaard coachtraject. Soms is één gesprek genoeg om iets los te trekken. Soms vraagt het wat langer. We kunnen praten, tekenen, dingen letterlijk uit elkaar leggen, een patroon onderzoeken, een experiment bedenken of juist even ophouden met oplossingen zoeken.
Uit de gereedschapskist kan komen wat op dat moment behulpzaam is: coaching, persoonlijk leiderschap, NLP, Profile Dynamics, systemisch kijken, visualiseren, reflectie, werkvormen, of gewoon een goed gesprek. Niet de methode bepaalt het gesprek. De vraag bepaalt wat we nodig hebben.

Persoonlijke coaching is persoonlijker dan organisatieadvies, dus is het niet gek om te willen weten wie er tegenover je zit. Ik ben Maarten Tomassen, oprichter van The Red Wire.
Misschien eerst maar eens kijken waar de knoop zit.
Koffie kan. Wandelen ook. Online als dat makkelijker is.